De opkomst van het boeddhisme In China:

De zijderoute handels- en missieroute:

Het boeddhisme, dat in de 1ste eeuw in China zijn intrede deed, had na meer dan vijfhonderd jaar nadat het in. het noorden van India was ontstaan allang niet meer zijn oorspronkelijke vorm. In China verbreidde zich een voorname religie die men als een lndiaas-Tokarische variant van het boeddhisme kan beschouwen. Na tweehonderd jaar van langzame verovering had het boeddhisme van 300 n.Chr. tot ongeveer 1100 n.Chr. bijna onafgebroken een zeer grote invloed in China. Anders dan in andere Oost-Aziatische landen, die voor de verspreiding van het boeddhisme geen geschreven cultuur kenden, trof de nieuwe geloofsovertuiging in China een door de lange geschiedenis zelfbewuste, hoogstaande cultuur. "By the time Buddhism was introduced China boasted a civilization already very old, a classic canon, time-hallowed traditions, and the conviction that its society was the only truly civilized society in the world.'" Deze instelling verklaard enerzijds waandoor hier voor het eerst een religie niet in de oorspronkelijke taal en het oorspronkelijke schrift werd verspreid en anderzijds dat er aan het boeddhisme in China altijd de smet van het vreemde, het on-Chinese is blijven kleven. Bovendien verklaart deze houding ook het proces van de culturele assimilatie van buitenlandse culturen zoals de noordelijke Wei-dynastie of de latere Liao, J in of de Mongolen (Yuan) en ook de Mantsjoe (Qing) die hebben doorlopen. In het verloop hiervan heeft de eigenlijke veroveraar van de cultus zich aan de veroverden aangepast tot hij er zelfvolledig in opging. Nu is van dit proces in de eerste plaats de iconografie van hel boeddhisme interessant, die de Chinese kunst van een groot aantal nieuwe thema's en onderwerpen heeft voorzien.
Het boeddhisme werd in China niet door missionarissen verspreid, maar was een import religie. De eerste 'missionarissen' waren gelovige boeddhisten, handelaren en handwerkslieden die via de handelsroutes hun geloofde land binnenbrachten. Geïnteresseerden in de nieuwe geloofsovertuiging, die men in eerste instantie voor een afsplitsing van het taoïsme hield, waren de directe contactpersonen in China, en zo wordt het begrijpelijk dat in de eerste helft van de Ie eeuw de bouw van kloosters voornamelijk langs de twee takken van de zijderoute plaatsvond: in het niemandsland tussen Isfahan en Chang'an, de hoofdstad van de 'tang-dynastie. De boodschap van hel nieuwe geloof bereikte echter ook het zuiden en het oosten, waarbij de route over zee een niet te onderschatten rol speelde.

Uiteindelijk werd het boeddhisme actief het land binnengehaald toen de heersende klasse zijn interesse in de nieuwe religie kenbaar maakte en monniken naar het land van oorsprong van hel geloof reisden om religieuze teksten naar China te brengen. Vanaf het midden van de 3e tot in de 7e eeuw reisden ongeveer vijftig delegaties Chinese monniken naar India. Naar de regel van de leer bracht dit hen ook een stap dichter bij het nirwana, de hemelse velden waar de onsterfelijke zielen verblijven die van de kringloop van de wedergeboorte zijn verlost.

Om alle facetten van het boeddhisme over te brengen, moest behoorlijk wal werk worden geleverd: alles moest in het Chinees vertaald worden. Twee talen, het Sanskriet en het Chinees, die syntactisch, morfologisch en fonetisch niet ver van elkaar verwijderd konden zijn, werden zo bij elkaar gebracht. Naast de vertaling van het levensverhaal van de historische Boeddha, prins Gautama of Siddhana, die in de 6e eeuw v.Chr. in India leefde, moesten de door zijn leerlingen opgetekende leergesprekken worden vertaald, evenals de theologische vakterminologie, waarvoor vanwege de verschillende culturele achtergrond in het chinees weinig tot geen uitdrukkingsvormen bestonden. Er konden niet naar believen tot in het oneindige nieuwe schrifttekens worden bijgemaakt.

Home - Collection 2009 - Contact us

----------------------------------------------------------------------

Sunday, 31-Aug-2008 6:39 PM